Канан - Хлопчык з Будучыня!
- Піянер заѓсёды гатовы!
Варажбітка стукнула кулаком па стале і паведаміла:
- Першае заданне табе, будзе лёгкім. Выйдзі на вуліцу і там знайдзі пацана Грышку Мімозу. Набі яму пысу, да сінякоѓ. З тваёй сілай гэта няцяжка. І забяры ѓ яго школьны партфель і айфон. Пасля прынясеш мне!
Павел разгублена развёѓ рукамі:
- А навошта вам айфон школьніка?
Варажбітка раѓнула:
- Ты мой раб! Не пытайся, а выконвай! Ні да чаго табе ведаць і абмяркоѓваць загады! Ці ты памрэш, а душа навечна трапіць у пекла!
Павел-Конан нясмела спытаѓ:
- А дзе знайсці Грышку Мімозу?
Варажбітка шпурнула хлапчуку-тэрмінатару зярнятка:
- Давай і па ім арыентуйся! Дзе свяціцца, там і супернік!
Павел-Конан, ужо не задаючы пытанне, мільгаючы голымі, круглымі хлапечымі пяткамі выскачыѓ з офіса. Ён адчуваѓ у сабе энергію і смагу рухацца.
Цела і сапраѓды было вельмі моцным і хуткім. Павел-Конан не чуѓ пад сабой ног. Ён разганяѓся, па лесвіцы ігнаруючы ліфты. І яму было так лёгка, і палёт такі імклівы і захапляльны.
Пасля чаго дзяцюк-тэрмінатар выскачыѓ на вуліцу. Надвор'е стаяла халаднаватае, толькі што прайшоѓ дождж. Хлапчук-мульцяшка шлёпаѓ па лужынах. Паднімаѓ пырскі. І яму было добра. І хуткасць прабежкі, нібы ѓ пародзістага, скакавага каня. Ва ѓсякім разе хутчэй, чым у людзей. Не дагнаць так проста.
Вось дзяцюк, ігнаруючы святлафоры прамчаѓся паміж машынамі. Яго хуткасць быѓ вялікі, а рэакцыя цудоѓнай. Конан і на самай справе вельмі выдатная мульцяшка. Хуткая, з цудоѓнай рэакцыяй, моцная і цягавітая. Бракуе яму навучанні прыёмамі адзінаборстваѓ і магіі. Тады б яшчэ круцейшы быѓ бы чым Наруто. Але нічога, наперадзе ѓ яго ѓся вечнасць. І энергія ніколі не скончыцца.
Хлапчук-мульцяшка пераскочыѓ праз машыну. Усё ж ён бег занадта хутка, і мінакі агладжваліся на босанага хлопчыка. І нават прысвіствалі паліцыянты. Але добра, не зважаючы Конан-Павел дабраѓся да двара.
Там быѓ Грышка Мімоза. Пацан гадоѓ трынаццаці, з вельмі нахабным выглядам. І глядзеѓ зверам. Убачыѓшы Паѓла-Конана, разрагатаѓся, паказваючы пальцам:
- Глядзіце жабрак! На абутак грошай няма!
Конан-Павел кінуѓся на крыѓдзіцеля, ударыѓ яго нагою ѓ жывот, потым рушыѓ кулаком па патыліцы. Той і паваліѓся як падкошаны. У Конан-Паѓла не дужая сіла. Пасля чаго хлапчук-мульцяшка ѓспомніѓ, што варта пакінуць і сінякі на твары. Павярнуѓ, і ѓрэзаѓ некалькі разоѓ кулаком па пысе.
Далей забраѓ партфель, вывернуѓ кішэні ѓ пошуках айфона. Вылецела куча манет, пара паперак. Іх Конан-Павел прыбраѓ з задавальненнем. Але дзе ж Айфон - куды падзеѓся! Юны ваяѓнік нават разарваѓ на ахвяры адзенне, агаліѓшы па пояс. Але таксама знайшоѓ урэшце.
Узяѓ яго сабе... І памчаѓся назад. Справа зроблена! І галоѓнае так лёгка і проста! Нібы жуйку зжаваць! Так добра ѓсё атрымалася!
І хлапчук зноѓ нёсся, і насвістваѓ сабе песеньку:
- Перарвалася нітка, нам пагражае злая смерць! І каб жыць - герой абавязаны памерці!
І зноѓ пераскокванне праз машыны. Пракручванне сальта, рознага роду развароты.
Конан-Павел уляцеѓ у офіс. Яго ніхто не спыняѓ. Потым забег наверх да варажбіткі.
Тая сустрэла яго не надта ветліва:
- Ну ты і даеш! Нашто ты забіѓ Грышку?
Конан-Павел разгублена развёѓ рукамі:
- Я не забіваѓ яго?
Варажбітка хіхікнула і выскалілася:
- Хлопчык Конан, можа падняць над галавой валун больш за тону вагой. Уяѓляеш які ѓ яго моцны ѓдар. А рушыѓ падлетка па патыліцы! Ты што ідыёт?
Конан-Павел разгублена развёѓ рукамі:
- Ну я не думаѓ. Патыліца сама патрапіла пад мой кулак!
Варажбітка раѓнула:
- Карацей кажучы, прымусь дурня Богу маліцца, ён лоб паб'е! Добра яшчэ што гэты хлапчук мне асабіста быѓ і не патрэбен. А айфон і партфель спатрэбяцца. Але вось ты... Ты разумееш, што зараз забойца!
Конан-Павел цяжка ѓздыхнуѓ і адказаѓ:
- Ну я не хацеѓ! Наступны раз буду асцярожней!
Варажбітка рыкнула, і стукнула абцасам па падлозе:
- Наступнага разу не будзе. Цябе запомніла, хлапчук, які ѓ халады насіцца напаѓголы і пляскае па восеньскіх лужынах. І напэѓна забойцу будзе шукаць паліцыя. Так што ѓ Маскве ва ѓсякім разе ты не паходзіш!
Павел-Конан легкадумна бразнуѓ:
- А калі валасы пафарбаваць у белы колер? Я так стану яшчэ сімпотней!
Варажбітка хруснула пальцамі і адмоѓна матнула галавой:
- Не! Пакуль ты па Маскве бегаць не будзеш! Я цябе ѓ казачны свет адпраѓлю! Там здабудзеш для мяне сем артэфактаѓ. А потым - будзе відаць! Але глядзі, асцярожней з сілай!
. РАЗДЗЕЛ Љ2
А пакуль можа быць... - Варажбітка падміргнула і адказала з яхіднай ухмылкай.